Temporal Arterit Hastalığı
Temporal Arterit Hastalığı
-
Bağlantılar
İlacınızı doğru seçin
Hastalığınıza uygun ilaç önerilerini doktorunuza danışın. Doktorbul rehberinde binlerce uzman.
Doktor bul →Temporal Arterit HASTALIĞINA BAKAN DOKTORLARIMIZ
SONUÇ BULUNAMADI
Temporal Arterit Hastalığına Bakan Kayıtlı Doktorumuz Bulunmamaktadır.
Temporal Arterit
Temporal Arterit, TanımTemporal arterit (dev hücreli arterit veya Horton hastalığı olarak da bilinir), başta temporal arterler olmak üzere orta ve büyük boy arterlerin duvarlarında iltihap oluşmasıyla karakterize kronik bir vaskülit hastalığıdır.
Tanım
Temporal arterit (dev hücreli arterit veya Horton hastalığı olarak da bilinir), başta temporal arterler olmak üzere orta ve büyük boy arterlerin duvarlarında iltihap oluşmasıyla karakterize kronik bir vaskülit hastalığıdır. Hastalık, özellikle 50 yaş üstü bireylerde görülür ve kadınlarda erkeklere göre 2-3 kat daha sıktır. Temporal arterit, tedavi edilmediğinde kalıcı körlük dahil ciddi komplikasyonlara yol açabileceğinden acil tıbbi müdahale gerektiren bir durumdur. Hastalık, vücuttaki diğer büyük arterleri de etkileyebilir ve sistemik belirtilere neden olabilir.
Belirtileri
- Şiddetli baş ağrısı: Genellikle şakak bölgesinde yoğunlaşan, zonklayıcı tarzda, yeni başlayan veya alışılmışın dışında şiddetli baş ağrısı hastalığın en karakteristik belirtisidir.
- Şakak bölgesinde hassasiyet: Temporal arterlerin üzerinde dokunmakla artan ağrı ve hassasiyet, bazen arterlerde kalınlaşma hissedilebilir.
- Çiğneme klodikasyonu: Yemek yerken veya konuşurken çene kaslarında ağrı, yorgunluk ve kramp hissi oluşması karakteristik bir bulgudur.
- Görme problemleri: Bulanık görme, çift görme, ani görme kaybı veya bir gözde perde inme hissi acil müdahale gerektiren belirtilerdir.
- Saçlı deride hassasiyet: Saç tarama veya başı yastığa koyma sırasında ağrı hissedilmesi.
- Sistemik belirtiler: Ateş, halsizlik, iştahsızlık, kilo kaybı, gece terlemeleri ve yaygın kas ağrıları görülebilir.
- Polimiyaljia romatika belirtileri: Hastaların yaklaşık %40-60'ında omuz ve kalça çevresinde sabah tutukluğu ve ağrı eşlik eder.
Nedenleri
Temporal arteritin kesin nedeni henüz tam olarak anlaşılamamıştır, ancak hastalığın otoimmün bir süreç sonucu geliştiği düşünülmektedir. Bağışıklık sistemi yanlışlıkla arter duvarlarına saldırarak iltihap oluşturur. Hastalığın gelişiminde birkaç faktörün rol oynadığı düşünülmektedir:
Yaş faktörü: Hastalık neredeyse hiçbir zaman 50 yaş altında görülmez ve yaşla birlikte insidansı artar. En sık 70-80 yaş aralığında görülür.
Genetik yatkınlık: Belirli genetik özelliklere sahip kişilerde hastalık riski artmaktadır. HLA-DR4 gibi bazı doku uyum antijenleri hastalıkla ilişkilendirilmiştir.
Etnik köken: Kuzey Avrupa ve İskandinav kökenli beyaz ırkta hastalık daha sık görülür.
Çevresel tetikleyiciler: Bazı enfeksiyonların hastalığı tetikleyebileceği düşünülmektedir, ancak spesifik bir ajan henüz tanımlanmamıştır.
Cinsiyet: Kadınlarda erkeklere göre 2-3 kat daha fazla görülmesi hormonal faktörlerin rol oynayabileceğini düşündürmektedir.
Doktorunuz risk faktörlerinizi değerlendirerek size özel bilgi verecektir.
Tanı Yöntemleri
Temporal arteritin erken tanısı kalıcı komplikasyonları önlemek için kritik öneme sahiptir. Tanı süreci şu adımları içerir:
Klinik değerlendirme: Ayrıntılı öykü alma ve fizik muayene tanının ilk adımıdır. Doktor şakak bölgesindeki arterleri muayene eder, nabız kontrolü yapar ve görme değerlendirmesi yapar.
Laboratuvar testleri: Eritrosit sedimentasyon hızı (ESR) ve C-reaktif protein (CRP) düzeylerinin belirgin şekilde yüksek olması hastalığı destekler. ESR genellikle 50 mm/saat'in üzerindedir ve sıklıkla 100 mm/saat'i aşar. Tam kan sayımında anemi ve trombositoz görülebilir.
Temporal arter biyopsisi: Kesin tanı için altın standart yöntemdir. Lokal anestezi altında şakak bölgesinden küçük bir arter parçası alınır ve mikroskobik inceleme yapılır. Dev hücrelerin varlığı tanıyı doğrular. Biyopsi sonucu negatif olsa bile klinik şüphe yüksekse tedaviye devam edilebilir.
Görüntüleme yöntemleri: Renkli Doppler ultrasonografi, temporal arterlerde duvar kalınlaşması ve 'halo' bulgusunu gösterebilir. Manyetik rezonans görüntüleme (MRG) ve pozitron emisyon tomografisi (PET) diğer büyük damarların tutulumunu değerlendirmede kullanılabilir.
Göz muayenesi: Göz hasarını değerlendirmek ve takip etmek için oftalmolojik muayene gereklidir.
Tüm bu testlerin yorumlanması ve tanının konulması deneyimli bir doktor tarafından yapılmalıdır.
Tedavi Seçenekleri
Temporal arteritin tedavisi hızlı başlatılmalıdır, çünkü tedavi gecikmesi kalıcı görme kaybına yol açabilir. Tedavi seçenekleri şunlardır:
Kortikosteroid tedavisi: Tedavinin temel taşıdır. Yüksek doz prednizolon (genellikle günde 40-60 mg) hemen başlanır. Görme kaybı varsa intravenöz metilprednizolon pulse tedavisi uygulanabilir. Belirtiler düzelmeye başladıkça ve laboratuvar değerleri normale döndükçe doz yavaş yavaş azaltılır. Tedavi genellikle 1-2 yıl sürer.
Kortikosteroid yan etkilerini önleme: Uzun süreli steroid kullanımı kemik erimesi, diyabet, katarakt, kilo alımı gibi yan etkilere neden olabilir. Bu nedenle kalsiyum, D vitamini desteği, kemik yoğunluğu takibi ve gerekirse osteoporoz ilaçları kullanılır.
İmmünsüpresif ilaçlar: Metotreksat gibi ilaçlar steroid dozunu azaltmak ve yan etkileri minimize etmek için ek tedavi olarak kullanılabilir. Son yıllarda toksilizumab (IL-6 inhibitörü) gibi biyolojik ajanlar dirençli vakalarda başarıyla kullanılmaktadır.
Aspirin: Düşük doz aspirin (75-100 mg/gün) iskemik komplikasyonları azaltmak için önerilir.
Takip: Düzenli doktor kontrolleri, laboratuvar testleri ve yan etki takibi gereklidir. Nüks riski vardır ve belirtilerin yeniden ortaya çıkması durumunda tedavi ayarlaması yapılır.
Tedavi planınız mutlaka doktorunuz tarafından kişiselleştirilmeli ve yakından takip edilmelidir.
Ne Zaman Doktora Başvurulmalı?
Temporal arterit acil tıbbi müdahale gerektiren bir durumdur. Aşağıdaki belirtilerden herhangi biri varsa derhal doktora başvurulmalıdır:
Acil durumlar: Ani görme kaybı, görme bulanıklığı, çift görme veya bir gözde perde inme hissi acil oftalmoloji konsültasyonu gerektirir. Bu belirtiler kalıcı körlük riskini gösterir ve saatler içinde tedavi başlanmalıdır.
Şiddetli baş ağrısı: 50 yaş üzerinde yeni başlayan, şiddetli, özellikle şakak bölgesinde yoğunlaşan ve alışılmışın dışında olan baş ağrısı mutlaka değerlendirilmelidir.
Çiğneme güçlüğü: Yemek yerken çene ağrısı veya yorgunluk hissi temporal arterit için karakteristik bir bulgudur.
Sistemik belirtiler: Açıklanamayan ateş, kilo kaybı, yaygın kas ağrıları ve sabah tutukluğu birlikte olduğunda değerlendirme gerekir.
Şakakta hassasiyet: Temporal bölgede dokunmakla artan ağrı, arterde sertlik veya nabız kaybı fark edilirse doktora başvurulmalıdır.
Tedavi sırasında: Tedavi alan hastalarda belirtilerin yeniden ortaya çıkması, yan etkilerin gelişmesi veya herhangi bir endişe durumunda doktorla iletişime geçilmelidir.
Temporal arterit şüphesi olan her hasta mümkün olan en kısa sürede romatoloji veya dahiliye uzmanı tarafından değerlendirilmelidir.
Korunma Yolları
Temporal arteritin kesin nedeni bilinmediğinden hastalığı tamamen önlemenin bilinen bir yolu yoktur. Ancak bazı stratejiler risk yönetimi ve erken tanı açısından önemlidir:
Farkındalık: 50 yaş üstü bireyler, özellikle kadınlar ve risk faktörlerine sahip olanlar hastalığın belirtileri konusunda bilgilendirilmelidir. Erken tanı en önemli 'korunma' yöntemidir.
Düzenli sağlık kontrolleri: Yaşlı bireylerde rutin sağlık takipleri sırasında yeni başlayan belirtiler sorgulanmalıdır.
Polimiyaljia romatika takibi: Polimiyaljia romatika tanısı alan hastaların yaklaşık %15-20'sinde temporal arterit gelişebileceğinden bu hastalar yakından takip edilmelidir.
Sağlıklı yaşam tarzı: Genel sağlığı korumak için dengeli beslenme, düzenli egzersiz ve stres yönetimi önemlidir. Bunlar hastalığı önlemese de genel damar sağlığını destekler.
Erken müdahale: Şüpheli belirtiler ortaya çıktığında hızlı tıbbi değerlendirme ve gerekirse ampirik tedavi başlanması komplikasyonları önler.
İlaç uyumu: Tanı konulduktan sonra tedaviye tam uyum ve düzenli takip nüks ve komplikasyonları önlemede kritiktir.
Yan etki yönetimi: Kortikosteroid tedavisi sırasında kemik sağlığı, kan şekeri kontrolü ve diğer önleyici tedbirler alınmalıdır.
Risk faktörleriniz ve korunma stratejileri hakkında doktorunuzla görüşmeniz önerilir.
Sıkça Sorulan Sorular
Temporal arterit nedir ve kimler risk altındadır?
Temporal arterit, şakak bölgesindeki arterlerin iltihaplanması sonucu gelişen ciddi bir damar hastalığıdır. Dev hücreli arterit veya Horton hastalığı olarak da bilinir. Hastalık neredeyse sadece 50 yaş üstü bireylerde görülür ve yaşla birlikte sıklığı artar. Kadınlarda erkeklere göre 2-3 kat daha fazladır. Kuzey Avrupa ve İskandinav kökenli beyaz ırkta daha sık görülür. Genetik yatkınlık ve polimiyaljia romatika öyküsü risk faktörleridir. Hastalık tedavi edilmediğinde kalıcı körlük dahil ciddi komplikasyonlara yol açabilir. 50 yaş üstü bireylerde yeni başlayan şiddetli baş ağrısı, görme problemleri veya çiğneme sırasında çene ağrısı varsa mutlaka doktora başvurulmalıdır.
Temporal arteritin en önemli belirtileri nelerdir?
Temporal arteritin en karakteristik belirtisi şakak bölgesinde yoğunlaşan, yeni başlayan şiddetli baş ağrısıdır. Şakak bölgesinde dokunmakla artan hassasiyet ve bazen arterlerde kalınlaşma hissedilebilir. Çiğneme klodikasyonu denilen, yemek yerken veya konuşurken çene kaslarında ağrı ve yorgunluk hastalığa özgü bir bulgudur. Görme problemleri (bulanık görme, çift görme, ani görme kaybı) acil müdahale gerektiren ciddi belirtilerdir. Ateş, halsizlik, kilo kaybı, gece terlemeleri gibi sistemik belirtiler de görülebilir. Hastaların yarısında omuz ve kalça çevresinde sabah tutukluğu yapan polimiyaljia romatika eşlik eder. Bu belirtilerden herhangi biri varsa derhal doktora başvurulmalıdır.
Temporal arterit nasıl tanı konur?
Temporal arterit tanısı klinik değerlendirme, laboratuvar testleri ve biyopsi ile konur. Doktor ayrıntılı öykü alır ve şakak bölgesindeki arterleri muayene eder. Kan testlerinde eritrosit sedimentasyon hızı (ESR) ve C-reaktif protein (CRP) belirgin şekilde yüksektir; ESR genellikle 50 mm/saat'in üzerindedir. Kesin tanı için temporal arter biyopsisi altın standarttır; lokal anestezi altında şakak bölgesinden küçük bir arter parçası alınır ve mikroskobik inceleme yapılır. Renkli Doppler ultrasonografi arter duvarında kalınlaşma gösterebilir. Göz muayenesi görme hasarını değerlendirmek için gereklidir. Tanı konulduğunda veya güçlü şüphe olduğunda biyopsi sonucu beklenmeden tedavi başlanır çünkü tedavi gecikmesi kalıcı körlük riskini artırır.
Temporal arterit nasıl tedavi edilir ve tedavi ne kadar sürer?
Temporal arterit tedavisinin temel taşı yüksek doz kortikosteroid (prednizolon) kullanımıdır. Genellikle günde 40-60 mg prednizolon ile başlanır ve görme kaybı varsa intravenöz pulse tedavi uygulanabilir. Belirtiler düzelip laboratuvar değerleri normale döndükçe doz kademeli olarak azaltılır. Tedavi genellikle 1-2 yıl sürer. Steroid yan etkilerini azaltmak için metotreksat gibi immünsüpresif ilaçlar veya toksilizumab gibi biyolojik ajanlar eklenebilir. Düşük doz aspirin iskemik komplikasyonları önlemek için önerilir. Kalsiyum ve D vitamini desteği, kemik yoğunluğu takibi gibi önlemler steroid yan etkilerine karşı alınır. Düzenli doktor kontrolleri ve laboratuvar takibi esastır. Tedavi planı mutlaka doktorunuz tarafından kişiselleştirilmeli ve yakından izlenmelidir.
Temporal arterit tedavi edilmezse ne olur?
Temporal arterit tedavi edilmediğinde veya tedavi geciktiğinde ciddi ve kalıcı komplikasyonlara yol açabilir. En korkulan komplikasyon kalıcı körlüktür; tedavi edilmeyen hastaların %15-20'sinde görme kaybı gelişir. Gözü besleyen arterlerin tıkanması sonucu optik sinir hasarı ve geri dönüşsüz körlük oluşabilir. Aort anevrizması ve diğer büyük damar komplikasyonları gelişebilir. İnme riski artar çünkü beyin damarları da etkilenebilir. Dil ve çiğneme kaslarında iskemi nedeniyle çene klodikasyonu ve nadiren dil nekrozu görülebilir. Kronik iltihap nedeniyle yaşam kalitesi ciddi şekilde bozulur. Bu nedenle hastalık şüphesi olduğunda hemen tedavi başlanması kritik önem taşır. Erken tanı ve tedavi ile komplikasyonlar büyük ölçüde önlenebilir ve hastalar normal yaşama dönebilir.