Acı veren ger­çeklerin bilinç düzeyine çıkmasını engelleyen ve terapistin bunları görmeye yardımcı olma çabalarına karşı koymayı sağla­yan stratejilere psikoterapide "direnç" adı verilir. Direnç bilinçli veya bilinçdışı olabilir. Belli bir konudan kaçınma, unutma, düşünmek istememe, öfkelenme, itiraz etme ve tartışmak istememe gibi şekillerde olabileceği gibi seanslara gelmeme, seans saatini unutma, terapiyi terk etme, seansta uzun süre sessiz kalma, gereksiz yere lafı uzatma, gündemle ilgili olmayan ayrıntıları uzun uzun anlatma, uyku gelmesi, terapistin her söylediğine katılma ve kendini açmak yerine terapisti onaylamak terapi süresini geçirme şeklinde gerçekleşebilir. Direnç, psikoterapi sürecinin doğal bir parçasıdır, hatta ''bu anı/bu olay/bu durum/bu ilişki acı verici'' demenin üstü kapalı bir yoludur. Ancak "bir şeye karşı direnç gösterdiğinizde, o şey bodrum katına iner ve orada ağırlık kaldırmaya başlar". Kilitli kutularda saklı bu duygularla baş etmek için danışan ve terapistin iş birliği yaparak direnci ortadan kaldırmaları gerekir.